Një miqësi e ngushtë dhe një lidhje romantike mund të kenë shumë ngjashmëri: besim, afërsi emocionale, mbështetje dhe dëshirë për të kaluar kohë së bashku. Megjithatë, truri i përjeton ndryshe këto dy lloj marrëdhëniesh.
Kur lind dashuria romantike, në tru aktivizohen zona që lidhen me shpërblimin, motivimin dhe dëshirën. Kimikatet si dopamina dhe oksitocina luajnë një rol të rëndësishëm në krijimin e ndjenjës së lidhjes së fortë me një person të caktuar. Kjo është arsyeja pse një partner romantik shpesh bëhet një person që mendja e percepton si “të veçantë” dhe që sjell një ndjesi të fortë kënaqësie.
Ndryshe nga një shoqëri e fortë, marrëdhënia romantike zakonisht përfshin edhe tërheqjen fizike dhe dëshirën për intimitet. Truri kombinon emocionin, afërsinë dhe pasionin, duke krijuar një përvojë më komplekse sesa ajo e një miqësie.
Një tjetër element është lidhja emocionale. Në një marrëdhënie romantike, truri mund të krijojë një ndjenjë sigurie dhe “strehimi” te partneri, duke e bërë atë person një burim të rëndësishëm qetësie dhe mbështetjeje.
Megjithatë, shkenca tregon se kufiri mes dashurisë romantike dhe miqësisë së thellë nuk është gjithmonë i prerë. Të dyja bazohen në besim, afërsi dhe lidhje emocionale, por dashuria romantike shton përbërës si pasioni dhe dëshira për një partneritet intim.